Wat is een huisstofmijt?
Huisstofmijten zijn geleedpotigen die behoren tot de klasse Arachnida, net als spinnen en schorpioenen! Ze worden gekenmerkt door hun kleine formaat (ongeveer 0,3 mm tot 2 mm lang, afhankelijk van de soort) en hun ovale, afgeplatte lichaam. Huisstofmijten voeden zich voornamelijk met afgestorven organisch materiaal, zoals huidschilfers van mensen en dieren en plantenresten.
Mijten: Een spinnetje als geen ander
Mijten zijn overal aanwezig, in verschillende leefgebieden, zoals aarde, zoet en zout water en huisstof. Er zijn ongeveer 50.000 verschillende soorten mijten, waarvan er slechts enkele in detail zijn bestudeerd.
Huisstofmijten vermenigvuldigen zich bijzonder snel: een vrouwtje legt tot 80 eitjes in een paar weken. Ze kunnen twee tot drie maanden overleven als de luchtvochtigheid (65 tot 80%) en de temperatuur (20 tot 30°C) goed zijn.
Ze leven in warme, vochtige omgevingen zoals beddengoed en voeden zich met huidschilfers en veerpartikels. Elke broedcyclus duurt gemiddeld een maand tussen het leggen van de eitjes en het nieuwe broedseizoen.
Mijten in de natuur: Een rol van belang
Huisstofmijten zijn van groot belang in land- en waterecosystemen, omdat ze een belangrijke rol spelen bij het afbreken van organisch materiaal, het recyclen van voedingsstoffen en het reguleren van de populaties van andere organismen. Op die manier spelen ze een belangrijke rol in het behoud van het ecologisch evenwicht in hun ecosystemen.
Mijten kunnen ook nuttig zijn in cultuurvelden door de verspreiding van onkruid te beperken. Door deze planten te parasiteren, verminderen de mijten hun groei en ontwikkeling, wat kan helpen om hun verspreiding in gewassen te beperken.
De Aceria anthocoptes mijt. Afbeelding verkregen met rasterelektronenmicroscopie door Eric Erbe en Chris Pooley.
De Aceria anthocoptes mijt is een potentieel biologisch bestrijdingsmiddel tegen veldkers, een Europees onkruid dat ook voorkomt in Noord-Amerika.
Mijten en Gezondheid: Onderschatte Risico’s voor Mensen
Van de 50.000 soorten mijten zijn er slechts enkele verantwoordelijk voor allergieën. De belangrijkste soorten die bij allergieën betrokken zijn, behoren tot de orde Astigmata en de familie Pyroglyphidae. Dermatophagoides pteronyssinus, D. farinae, Euroglyphus maynei en Glyciphagus domesticus komen het meest voor.
Er zijn enkele miljoenen huisstofmijten in een huis, met pieken in bepaalde perioden van het jaar, zoals oktober-november en maart-april, wanneer hun voortplanting versnelt. Hoewel de aanwezigheid van huisstofmijt bij de meeste mensen anekdotisch is, kunnen de gevolgen voor mensen die allergisch zijn voor huisstofmijt problematisch zijn.
Bij gevoelige personen veroorzaken ze immuunreacties na inademing. De pneumallergenen of aëroallergenen die aanwezig zijn in hun uitwerpselen of deeltjesresten (dode mijten) zijn de trigger.
Wist u dat 2 milligram huisstofmijt per gram stof voldoende kan zijn om een allergische reactie te veroorzaken? En 10 milligram per gram stof kan een astma-aanval veroorzaken.
De meeste ademhalingsallergieën (75%) worden veroorzaakt door huisstofmijten. Dus niet door pollen of dierenhaar zoals velen geloven!
De meeste ademhalingsallergieën (75%) worden veroorzaakt door huisstofmijten. Dus niet door pollen of dierenhaar zoals velen geloven!
Oplossingen: Huisstofmijten zijn overal toch bestaan er middelen en tips om symptomen te vermijden
Het eerste advies van allergologen is om contact met huisstofmijtallergenen zoveel mogelijk te vermijden.
Hoe? Er zijn verschillende oplossingen die minder of meer doeltreffend zijn. Het lijkt erop dat het tegenhouden van huisstofmijten met een specifieke hoes het probleem van allergische symptomen oplost. Toch blijven problemen opkomen bij het vervangen of wassen van de hoes. Sommige mensen vinden ze ook onaangenaam, wat hun slaap verstoort. Anderen vinden ze te duur…
Het is echter mogelijk om huisstofmijten direct te verwijderen, zodat ze volledig uit onze omgeving verdwijnen. En dit met natuurlijke producten!
We kiezen dus voor een natuurlijke oplossing, zoals de ExAller-oplossing, in plaats van een acaricide oplossing, om een gezonde omgeving zonder chemicaliën te behouden. Speciale aandacht besteden aan het huishoudelijk werk in huis kan ook de verspreiding ervan beperken.